2009

Restauratie

Toen de motor klaar was had de rest van de bus eigenlijk ook wat aandacht nodig. Naast dat je door de bodem de weg kon zien vielen de gaten in de onderkant van de deuren en in de spatborden. En ook de kriksteunen waren niet meer bruikbaar voor het doel waarvoor ze ooit waren bedacht. Er was dus werk aan de winkel! Omdat de bus goed gebruikt gaat worden en omdat er veel reiskilometers mee gemaakt gaan worden hoefde de carrosserie niet concoursstaat gerestaureerd te worden, mede vanwege het risico op schades. Het doel was een harde en technisch gezonde bus.

 

Laswerk

Leren lassen was een nieuwe uitdaging. Gelukkig kon Daan uit de stalling ons wederom op weg helpen. Na het vormen en lassen van enkele delen uit vlakke plaat werden de mogelijkheden steeds duidelijker. In ruim een jaar tijd is er veel roest weggeslepen en vervangen door nieuw metaal. Hierdoor kwam de bus uiteindelijk met de complimenten van de keurmeester door de APK.
Behalve het werk aan de buitenkant, is er ook op minder zichtbare plaatsen veel gedaan. Zo zijn oa. de cabinevloer gelast, de raamranden vervangen, stukken van de laadvloer gerepareerd en zijn de kriksteunen en H-balkjes hersteld. Meer info en foto's kun je vinden op het forum van de VCT2.

 

Spuiten

De buitenkant is gespoten in 2 lagen antiroest primer en 3 lagen industrielak. Al het spuitwerk is in de 'poormans cleanroom' uitgevoerd, ofwel in de openlucht op een zonnige dag na een regenbui waardoor al het stof uit de lucht is. Als afwerking is voor de onderzijde een combinatie van menie met lijnolie gebruikt.Alleen in de wielkasten is underbody coating gebruikt tegen steenslag en om de lassen goed waterdicht te maken.